RAMONA

2018-05-01 MMDZ

W 1961 r. na polskim rynku ukazała się Ramona, która swoim wyglądem zrewolucjonizowała wzornictwo przemysłowe lat 60. Zanim jednak odbiornik trafił do sklepów otrzymał złoty medal Międzynarodowych Targów Poznańskich za najbardziej efektowny model polskiej kolekcji, czyli design.

Już od samego początku Ramonę eksportowano do Wielkiej Brytanii i Kanady. Na pięknie oświetlonej skali umieszczono cztery kremowe pokrętła. Po lewej stronie pokrętło regulacji siły głosu i pokrętło regulacji barwy dźwięku ze wskaźnikiem u góry. Z prawej pokrętło strojenie fal długich i średnich oraz pokrętło do fal ultrakrótkich. Nad nimi umieszczono magiczne oko i pierwotną wersję logo Diory. U dołu skali zamontowano pięć klawiszy: klawisz wyłącznika, klawisz fal długich, klawisz fal średnich, klawisz fal krótkich i klawisz  fal ultrakrótkich. Po bokach odbiornika zamontowano dwa owalne głośniki. Na tylnej ściance radioodbiornika umieszczono gniazdo antenowe, gniazdo na dodatkowy głośnik i gniazdo gramofonowe. W wersjach eksportowych Ramony montowano także głowicę UKF produkcji Philipsa oraz dodatkowe gniazdo na magnetofon. Projektantem obudowy Ramony był Jan Kowalczyk (późniejszy dziekan Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu). Ramonę produkowano do 1965 roku, w którym liczba egzemplarzy tego radia przekroczyła 44 tys. sztuk.

Czy wiesz, że…
– Ze względu na nietypowy kształt pracownicy Diory nazywali Ramonę „świnką”?
– Projektowaniem obudów radioodbiorników zajmowali się plastycy – Diora była, jedną z pierwszych firm na Dolnym Śląsku, która zatrudniła plastyka. Mimo, wydanego w 1962 roku, zarządzenia Ministra Przemysłu Ciężkiego, który zalecił zatrudnienie projektantów plastyków, do opracowania „w ścisłej współpracy z konstruktorami projektów, rozwiązań strony estetycznej wzoru (formy i kształtu wyrobu oraz estetyki jego wykończenia) maszyn, urządzeń oraz ich elementów i zespołów”, nie było to takie oczywiste. Na przestrzeni lat 1961-1965 zaledwie osiem zakładów z Dolnego Śląska zatrudniało na stałe dziewięciu plastyków, w tym siedem na pół etatu. Kolejnych dwanaście współpracowało z siedmioma plastykami na podstawie zleceń.
– Odbiornik radiowy Ramona reprodukowany był w albumie „Rzeczy pospolite” (BOSZ, 2001) wśród wzorów charakteryzujących przełom lat 1950-60.